 |
 |
|
Bezoekje aan het zomerpaleis
Het Zomerpaleis staat als
laatste excusie op het programma. In het busje gaan we met z'n allen
naar het noordwesten van Beijing (een half uurtje rijden). Het weer is
prachtig zonnig en de temperatuur staat ongeveer op -0-. Gisteravond
kon Quintin toch nog zijn rust vinden om te slapen en we hebben redelijk
geslapen. Vanmorgen was Quintin in een redelijke mood maar we merken
dat hij aan het zoeken is waar hij staat. Sheila begrijpt dat Quintin
zijn buien heeft. In de bus geniet Quintin van het verkeer en is hij
lekker rustig. Bij het zomerpaleis gaat hij in de buggy en dat vindt hij
ook nooit een probleem. Graag zelfs zit hij in de buggy. Sheila trekt
vandaag weer op met Jinte bij het Zomerpaleis. Het is een lekker dagje
en we genieten allemaal.
Het zomerpaleis heeft minder
indruk op ons dan vijf jaar geleden. Eigenlijk ook logisch want we weten
wat we kunnen verwachten. Het tempelgedeelte waar de veelarmige boeddha
inhuist was vijf jaar geleden gesloten dus dat kunnen we vandaag wel
bekijken. We lopen zeer veel trappen omhoog en bereiken de Boeddha in
zijn tempel. Hij heeft vele armen en handen (24) om veel behoeftigen te
kunnen bedienen. Met twee armen zou hij maar een paar mensen kunnen
helpen. Op de terugweg met de bus slaapt Quintin heerlijk in mijn armen
en is Sheila met Jinte aan het geinen. 's avonds gaan we weer eten bij
de chinees om de hoek en bij het naar bed brengen van de kids heeft
Quintin weer zijn huilbuien. Het dagritme in Nederland zal ons allen
waarschijnlijk goed doen.
Voor foto's zie www.adoptiechina.nl/adoptiereis
|
Hieperdepiep hoera, Mama is jarig.
Wat een verrassingen vanmorgen. Eerst werd er uit volle borst lang zal mama leven gezongen en ik kreeg een cd van james blunt.
Bij het ontbijt felicitaties
van Ineke, onze begeleidster in Beijing, en een chinese porseleinen
theemok met theezeefje. Later bij haar haalde sheila haar werkje, die ze
voor mijn verjaardag heeft gemaakt en daar kreeg ik nog een mooie panda
kaart van Ineke met felicitaties erop namens Meiling. Sheila ging
vandaag op haar skeelers door de pc hooftstraat van Beijing. Heerlijk
italiaanse koffie gedronken en 's avonds bij Mc Donald gegeten.
Op deze dag de felicitaties gelezen die jullie hebben gestuurd, erg leuk allemaal.
Quintin heeft het vandaag
allemaal wel een beetje gehad. Bij het geringste huilt hij en als hij
zijn zin niet krijgt.......... We weten dat hij graag zijn zin wil
hebben en dat hij de clown wil uithangen om leuk gevonden te worden.
Helaas werkt dit niet bij ons en we zullen blij zijn om terug naar
nederland te komen om dan het ritme op te pakken. Hier moet je toch wel
een beetje aan je buren denken!
Dagje winkelen
Vandaag geen verplichtingen, dus even met de taxi shoppen in de stad. We gaan naar de zijdemarkt en
zetten in op de afdingmodus. De barbiepop is net zo duur als in
Nederland dus we gaan dat ergens anders aanschaffen. Sheila is daar niet
zo blij mee. Maar als die barbie net zo echt is als de rolex die ze je
aanbieden, dan schaf ik het liever aan in Nederland voor de garantie.
Ditzelfde geldt voor de Iphone die ze uiteindelijk aanbieden voor 180
yuan.
Na de zijdemarkt gaan we naar
de pearlmarket waar we al eerder in de week zijn geweest. Achter deze
markt is een kindermarkt waar alleen kinderspeelgoed te koop wordt
aangeboden. Op deze markt zijn meerdere kramen met barbiepoppen, dus
onderlinge concurrentie biedt mogelijkheden. We weten hier wel een prijs
af te stemmen waar we alledrie blij mee zijn (verkoper, sheila en
portefeuilledrager).
Na de aankopen even een patatje
bij KFC en terug met de taxi naar het hotel. Vandaag de roomservice
gebeld voor een broodje ei met kipfilet. Quintin heeft 's avonds wat
problemen met het accepteren dat hij niet alles kan krijgen wat hij wil
hebben. Maar gelukkig blijft het huilen kortdurend en kunnen we toch nog
rustig slapen.
Dagje De Muur
Een dagje naar de muur vele
kilometers verderop. Op tijd de wekker en sneller ontbijten dan normaal
want om 9.30 uur rijdt de bus ons naar De Muur. Het belooft een mooie
dag te worden, dus we gaan het vast mooier beleven dan vijf jaar
geleden. Toen was het een kil windje met bewolking. Nu bijna geen wind
en zeer zonnig. De bustocht is voor een aantal kinderen te lang waardoor
de huiltoon goed naar boven komt. Sheila en Quintin hebben gelukkig
meer oog voor de omgeving en voor ons. Met koekjes en drinken kunnen we
de bustocht aan. Bij aankomst worden we verwelkomd door vele
marktkooplieden. Maar eerst met Quintin naar de wc die uiteraard weer
stinkt en dan de muur op. Dit jaar is gekozen voor een andere locatie om
De Muur te bezichtigen. Bij deze locatie hebben ze een keuze tussen een
stoeltjeslift en een liftcabine. We kiezen voor de liftcabine, dat is
wel zo veilig voor de kleine kinderen. De liftcabine gaat lekker vlot
omhoog. De muur is lang en op enkele plekken stijl. Maar daar hebben ze
in de bouw rekening mee gehouden door traptredes in te bouwen. Die
chinezen waren zo gek nog niet destijds. Quintin zit in de rugdrager en
Sheila loopt hand in hand me Jinte. Enkel toren pakken we in meters. In
het zonnetje is het heerlijk vertoeven op de muur. Het uitzicht is ook
zeer wijds. Quintin wil graag dat zijn papa rent want dat hobbelt zo
lekker. Hoe stijler het pad op de muur, hoe meer schaterlach. Sheila en
Jinte rennen graag mee en zo komen we bezweet maar voldaan wer bij de
ingang/uitgang van de cabinelift en zo terug naar beneden waar de
marktlui staan. Ze bieden t-shirts in alle kleuren en maten aan. Voor
een bargain price: 1 dollar. Laat ik toevallig enkele dollars bij me
hebben. Geef ik een dollar voor een t-shirt, willen ze ineens alleen
maar chinese money. Ga je vervolgens 7 yuan bieden (dat is ongeveer 1
dollar waard), willen ze eigenlijk 100 yuan. En worden ze boos
(schreeuwen en zo) als we vast blijven houden aan 2 shirts voor 20 yuan.
We krijgen het alsnog voor onze biedprijs en Sheila is blij dat we een
shirtje voor haar hebben. We hadden al twee kraampjes versleten op de
onderhandeling waardoor Sheila de moed begon te verliezen maar gelukkig
blijkt de aanhouder toch weer te winnen.
Als lunch nemen we snickers, chips
en dove chocolade. De terugreis in de bus verloopt eens stuk rustiger.
Wij zitten achterin en Quintin slaapt snel in. Sheila zit met Jinte
halverwege de bus met z'n tweëen bij elkaar op de stoelen en vermaken
elkaar onderweg.
Terug bij het hotel even rustpauze en om 18.00 uur naar de chinees om de hoek. Dit was een andere
fandian dan de voorgaande dagen.
eigenlijk wel sfeervoller en lekkerder vlees. Chris gaat voor kwaliteit,
dat heeft hij inmiddels begrepen. Vreemd genoeg was deze kwaliteit
goedkoper dan de voorgaande dagen. Ligt misschien wel aan de
wisselkoers (want de Euro wordt inmiddels een stuk duurder om in te
wisselen; als gevolg van de ierlandcrisis?). Sheila heeft haar eigen
eten mee naar de Fandian. Een kopje noedels die we op onze hotelkamer
uit een zakje hebben opgewarmd. Quintin eet gelukkig nog steeds 's
avonds alles. Bij het ontbijt wordt hij inmiddels kieskeuriger en neemt
hij geen rijst of gebakken ei meer.
Morgen een vrije dag. We zien wel hoe we deze gaan invullen.
groetjessssss....
Hallo klasgenootjes van mij  ,
Ik ben nu al een paar weken in China. Ik vind het hier best wel leuk  . Mijn broertje vind ik wel leuk en lief  . Af en toe is hij wel een deugniet. Het eten hier is niet zo lekker  . Het liefst eet ik hier in het hotel, want daar hebben ze westers eten. Op bed slaapt het wel lekker. Ik slaap in een groot bed hoor  . Soms samen met mijn broertje, soms alleen. Voor het slapen ga ik met mijn broertje in bad en daarna televisie kijken. Ze hebben tekenfilmpjes in het chinees, maar dat is wel leuk  . Nu hebben ze in het restaurant al kerstballen opgehangen en kersttakken met lichtjes. Buiten hebben ze ook kerstbomen versierd.  Ik heb van Marijn gehoord dat de pieten in de klas zijn geweest. Wel spannend hoor.  Ik heb mijn huiswerk al af en mijn leesboekjes gelezen. Dat vond ik wel makkelijk om te doen.  Alleen de bussommen waren moeilijker. Daar moest ik meer over nadenken  . Hier heb ik een vriendinnetje van 7 jaar die met haar ouders een zusje heeft geadopteerd.  Daar knutsel ik af en toe mee. Dat maakt het wel minder saai. 
Nou tot maandag 6 december,  doeiiiiiii,  Sheila 
De Verboden stad
Vandaag zijn we met de bus naar
het Tianmenplein en de Verboden stad gegaan. Het Tianmenplein is niet meer vrij toegankelijk zoals vijf jaar geleden. Via een douanepost
(checken van handbagage met röntgen en door een poortje lopen waarna
eventueel een bodycheck zou plaatsvinden) is de toegang wel gewijzigd.
Op het Tianmenplein hebben we een groepsfoto laten maken. Eind van deze
middag konden we het boekwerk met informatie over enige culturele
schatten van Beijing inclusief groepsfoto ophalen bij Chris (de chinese
begeleider). In de Verboden stad konden we net als vijf jaren geleden
vele trappen lopen. Af en toe vragen we aan Chris hoe de symboliek in
China in elkaar steekt. Bijvoorbeeld over de leeuwen met een bal onder
hun poot. Dit was voor geluk en voorspoed, maar ook als bescherming
danwel vertrouwen.
De verschillende vertrekken van de
keizer hebben wij in een sneltreinvaart voorbij gelopen. Enerzijds
omdat de wandeltocht van vijf jaar geleden nog in het geheugen ligt en
anderzijds omdat Sheila niet alle trappen op en af wilde lopen. Quintin
had daar niet zoveel last van want hij zat lekker in de rugdrager. We
zijn halverwege de verboden stad de zijkant van het complex ingedoken
waar geen wind was en wel een zonnetje scheen. via deze zijweg (een
soort steeg) kwam je in de tuin van het laatste keizerlijke vertrek uit.
Daar hebben we bij de geluksboom een foto laten maken. Evenals op het
Tianmenplein kwamen bij de uitgang van de Verboden stad vele verkopers
met aanbiedingen aan de jassen trekken. We hebben ditmaal geen verkoper
gelukkig gemaakt.
Vanavond voelde Sheila zich de keizerin in haar gewaad.
Morgen gaan we De Muur bezoeken. De verplichte culturele uitjes zijn gelukkig niet te vermoeiend voor de kids (en voor ons).
NB. De nieuwe foto's worden morgenochtend geplaatst, want in China is 's avonds de internetverbinding erg traag. Dan gaan waarschijnlijk miljoenen chinezen tegelijk internetten wat helaas impact heeft op mijn internetsnelheid. Uploaden van foto's neemt dan erg veel tijd in beslag.
Dagje sealife
Vandaag zijn we met de taxi naar de beijing zoo
gegaan. Daar is een aquarium met dolfijnen doet de folder ons vermoeden.
We zijn benieuwd. De taxi rijdt ons de halve stad door en neemt enkele
files, maar voor 33 yuan (ongeveer 3,5 euro) zijn we op plaats van
bestemming. Het is erg rustig bij de ingang van het aquarium. We
vermoeden dat dat met de prijs heeft te maken. 120 yuan is pittig voor
chinese begrippen. Overigens is het in China een voordeel dat kinderen
per definitie gratis entree hebben.
Het aquarium is een groot gebouw met 7 ruimtes.
In deze ruimtes zijn de verschillende dieren te bezichtigen. De 2
dolfijnen zien we als eerste. Deze hebben wat weg van een Beloega die
normaal in de noordelijke poolzee leven.
In de andere ruimtes zijn grote aquaria met tropische vissen, manta's, haaien en schollen.
Je loopt ook door de vissen heen door tunnelbuizen. Een prachtige sea life onderwaterwereld.
Voor de kids verkopen ze patatjes en knakworst
in een broodje. Dat lusten ze wel na al die rijstschotels van de
voorgaande dagen. Na sealife gaan we de dierentuin in om de panda's
te bekijken. Ze hebben 5 panda's die in een grote ruimte mogen
vertoeven. Bijna allen zijn aan het bamboe kauwen.. Na deze
binnen/buitendag weer met de taxi terug naar het hotel voor een
middagdutje. In de taxi slapen de kids al. De verwarming staat ook erg
hoog dus dat zal wel meegeholpen hebben. De foto's worden nog op de website geplaatst www.adoptiechina.nl/adoptiereis
tempel van de hemelse vrede
Vandaag hebben we 's morgens eerst
het ministerie van buitenlandse zaken bezocht om onze adoptiepapieren
te laten legaliseren. Met een gehuurde bus gingen we met 7 stellen en 9
kinderen eerst langs het ministerie, daarna naar een shoppingcenter
(pearlcenter) met wederom vele koopjes in schoenen, kleding, horloges
en tassen/koffers. Aangezien we al het één en ander hebben aangekocht
besluiten we toch maar een grotere handbagagekoffer aan te schaffen
zodat we niet zo hoeven te proppen in de koffers.
Tenslotte gaan we naar de tempel van de hemelse vrede. Dit is een unesco wereld erfgoed.
Het tempelcomplex heeft een grote
ronde hal waar voor de goede oogst werd gebeden, waarbij de keizer als
bemiddelaar tussen hemel en aarde offers brachten om de gunst van de
goden af te smeken voor de volgende oogst.
Na vele kiekjes is het inmiddels
ver in de middag geworden en gaan we met de bus terug naar het hotel
want de kids hebben slaap nodig. Deze ochtend en middag heeft Sheila een
goede kameraad aan Jinte. In de bus knus in een hoekje met elkaar en
met de wandelingen door de tempel hand in hand. En in het hotel even
lekker knutselen in de gang. Quintin blijft altijd dicht in de buurt van
ons en houdt ons in de gaten. De hechting lijkt goed te beginnen.
Quintin begrijpt ons al goed en luistert ook best wel goed. Hij is een
echte jongen en is gek op een dolletje en geintjes uithalen. Een
enthousiasme straalt hij uit en hij houdt ontzettend van knuffelen.
's Avonds hebben we met de hele
groep gegeten in het chinees restaurant met de draaitafel met vele
gerechten. Dit keer waren bijna alle gerechten smaakvol te noemen voor
iedereen. De zoetige sausjes in plaats van pittige sausjes deden daar
zeker een duit in het zakje. Sheila ging ook lekker ravotten in het
restaurant met Jinte dus zij had ook wel een leuke avond.
Morgen even geen verplichtingen.
Waarschijnlijk gaan we dan naar een soort van dolfinarium. Dat lijkt ons
wel een leuk dagje uit. We hebben inmiddels de kinderen naar bed gebracht.
Een dagje park
Vandaag is het zondag en met recht
een rustdagje. 's Morgens papieren klaarmaken om morgen af te leveren
bij de nederlandse ambassade. Daar gaan we morgen om 9.30 uur heen.
Eerst wilde Chris met de groep om 9.00 uur heen, maar omdat onze
kinderen (en wij zelf ook) pas om 8.00 uur wakker worden wilde Chis er
alsnog 9.30 uur van maken. Vandaag als dagactiviteit willen wij een
parkwandeling. Aan de andere kant van de verboden stad is namelijk een
groot park. Dit is maar een kleine 2 kilometer lopen van ons hotel. Het
zonnetje schijnt en een fris windje waait. De kids goed inpakken en op
weg. Quintin in de rugdrager en Sheila in de buggy. Aan de zijkant van
de verboden stad komen we aan. We moeten naar voren lopen en bij de
binnenplaats voor de ingang van de verboden stad kunnen we oversteken
naar het park toe. Vele 'gidsen' willen ons een tour aanbieden naar de
verboden stad. Maar vandaag is het parkdag. Met de groep gaan we met
grote zekerheid wel de verboden stad bezoeken in de loop van deze week.
Bij het park vragen ze een entree van 3 yuan per persoon. Dat is te
doen. In het park heerst een heerlijke rust. De drukte van Beijing is
gewoonweg niet hoorbaar. Na een uurtje hebben we het park wel
doorgewandeld en genoten van het zonnetje. Op de terugweg naar het hotel
nog een klein ommetje om aan de andere kant van de buurt te kijken of
er een Mc donalds bestaat. Ook aan deze kant is deze in verbouwing. Aan
de andere kant van de buurt waren er ook al twee in verbouwing. De
kinderen moeten het maar zonder happy meal- of eigenlijk patatjes want
daar gaat het om- stellen (of willen ze alleen het cadeautje?). Wel zijn
er in de buurt enkele banketbakkertjes. Daar hebben we koekjes en
cakejes gehaald zoals we ze ook in Nederland kennen. Lekker voor bij de
koffie en/of thee. 's Avonds hebben we met de twee andere stellen van de
groep die ook al in beijing zijn aangekomen (de overige 4 stellen van
de groep arriveren vanavond om +/- 20.00 uur) in het hotel gegeten. Het
hotel biedt verschillende gerechten in buffet vorm dus altijd wel
lekkere hapjes voor iedereen, zoals pizza, pasta, rijst, broodjes,
crackers, kip in verschillende vormen, salades, toetjes en vele
varianten, ondr andere een kaasplankje. Volgens mij heeft iedereen goed
gegeten. Morgen gaan we volgens mij wer naar de chinees om de hoek. Maar
dan één met een ronde tafel met verschillende schotels erop.
groetjesss...
de eerste dag in beijng
Het ontbijt in het hotel is zeker
goed te noemen. broodjes, croissantjes, vers gebakken eieren, cappucino,
fruit en voor de liefhebbers engels ontbijt en de chinese keuken.
In dit hotel zijn ook veel meer europeanen dan in Shijiazhuang. Daar waren ze op 1 hand te tellen inclusief onszelf.
Na een goed ontbijt gaan we de
omgeving verkennen. De Wangfujingavenue is één grote winkelstraat waar
elke winkel / warenhuis om aandacht vraagt. Geen garagewinkels maar
echte winkels zoals wij ze kennen. De prijzen zijn naar diezelfde
maatstaven van luxe dat ze bieden. Aan het eind van deze straat is een
ingang naar een meer chinese wijk. Allemaal eettentjes met satestokjes
waar levende kreeftjes aan zijn gestoken. Even frituren en je hebt een
lekkernij, maar niet voor ons!!! Sheila vond het middelmatig wat ze zag.
Niet echt leuk maar ook niet echt afstotelijk. Verderop in deze
stegenbuurt was het een soort markt (straatverkoop) van prullaria. Ook
hier hebben wij toegegeven aan de wannahaves van chinese makelij.
Afdingen betekent zeker op 20% van de vraagprijs gaan zitten en
vasthouden aan je prijs. Wel een beetje meegaan anders is het spel voor
de chinezen ook niet leuk meer, maar de prijs afmaken op 30% van de
vraagprijs vind ik toch leuk genoeg. Misschien betaal ik alsnog meer dan
een chinees ervoor zal betalen, maar het blijft nog altijd goedkoper
dan in Nederland. De koffer raakt al aardig vol. Deze wannahaves zijn
gifts dus nog even geen beschrijving wat we hebben gekocht.
In de loop van de middag weer een
middagslaapje van Quintin en 's avonds op zoek naar een eettentje. Langs
de weg richting de verboden stad staan allemaal stalletjes met
satestokjes. Het is er erg druk en bij één van de stalletjes wordt dog
meat aangeboden. Het toeval wil dat er net een dame met een poedel bij
deze stal voorbij loopt. Sheila loopt liever snel verder. Met deze chinese omgeving moet ik
toch mijn mening over beijing bijstellen. Blijkbaar waren we vijf jaar
geleden in een erg saaie kantoorachtige omgeving. Nu zijn we veel meer
in de chinese charme van stalletjes en marktomgeving. Gewoon lekker de
straat op en fruit kopen langs de weg.
|
|
|
|
|
